Osschaert stond bekend als een geest en een gesel voor de mensen. Hij was bekend als een afgezant van de duivel en was er op uit om de vreedzame burgers van Hamme te tergen. Zelfs boze mensen joeg hij vrees in het hart, en dwong hen zelfs tot beternis. Hij verbleef aan het kapelleken van Twee Bruggen. Wanneer iemand waagde op middernacht in de omtrek van het kapelleken te komen en het liedje zong: Grijpte,
grijpte grauw,
wilde mij grijpen,
grijp mij nau,

dan sprong Osschaert hem direct op het lijf, en deze moest hem dan dragen tot hij een kruisstraat ontmoette waar Osschaert niet voorbij kon.
Dan liet hij zijn slachtoffer los en verdween als de wind. Nooit heeft iemand hem gezien

Op zekere dag belas de pastoor van Hamme, een heilige priester, Osschaert, uit medelijden voor zijn dorpsgenoten. Zijn macht werd verbroken en verwenste hem naar de zee voor 99 jaar.

Nu nog spelen de kinderen het spel van Osschaert zoals in het volgend liedje:

Osschaert, Osschaert mag ik voorbij het kapelleken gaan.
Is mijnheer Osschaert niet thuis?